پالایشگاه بی بیان

پالایشگاه بی بیان (اولین پالایشگاه خاورمیانه) كه به اختصار LDU نیز خوانده می شود در سال 1932 میلادی تاسیس شد.

پالایشگاه بی بیان تا تاریخ 1352/9/20 مورد بهره برداری قرار می گرفت و از آن تاریخ به بعد به علت عدم احتیاج به فرآورده های آن از سرویس خارج شد. بعد از جنگ تحمیلی و از كار افتادن پالایشگاه آبادان، علی رغم قدمت چندین ساله این واحد و خارج از سرویس قرار گرفتن قسمت های زیادی از آن، امكان استفاده و بهره برداری مجدد از آن با انجام تعمیرات لازم ممكن اعلام گردید و با تلاش متخصصین و كارگران ایرانی بار دیگر این واحد پالایشی موره بهره برداری قرار گرفت.

در تاریخ 1361/11/22 كارخانه مزبور مجددا افتتاح گردید و اولین محموله آن به جبهه های جنگ ارسال شد. محصولات این پالایشگاه شامل گازوئیل نفت كوره، بنزین و نفت سفید است.

ظرفیت این كارخانه بین 500 تا 580 بشكه نفت خام در روز فرآوری می شده است. گازوئیل و نفت كوره مورد مصرف محلی قرار می گرفت ولی محصول بنزین به علت پایین بودن كیفیت و درجه مرغوبیت و همچنین نفت سفید آن به سبب عدم وجود مخازن ذخیره كافی قابل استفاده نبوده و در چاه شماره 298 مسجدسلیمان تزریق می شد.

این پالایشگاه حدود 30 هزار لیتر گازوئیل و 25 هزار لیتر بنزین نامرغوب و 25 هزار لیتر نفت كوره تولید می كرد. این كارخانه مجددا از تاریخ 1371/2/25 تا كنون به علت اشكال در سیستم فرآورش تعطیل شده است.

مشخصات بنا و زمین:

این پالایشگاه دارای 6 هكتار مساحت میباشد و دارای ساختمان های اداری و صنعتی است. نوع بهره برداری: این بنا به عنوان اولین پالایشگاه نفت مقرر است به عنوان موزه مورد بهره برداری و استفاده عموم قرار گیرد.

اشیای موجود: كارخانه گوگردسازی شماره یك و دو.

تاریخچه:

در مسجد سلیمان دو كارخانه گوگردسازی وجود دارد كه در گذشته به وسیله آن گازهای همراه نفت تصفیه و قابل استفاده برای خانه ها، كارخانه ها و بیمارستان ها گردیده است. همچنین به وسیله آن گوگرد مورد نیاز برای عملیات پالایشگاه نیز تهیه شده است.

این كارخانه كه در سال 1938 میلادی توسط مهندسان آلمانی بنا شد و كلیه وسایل آن از آلمان خریداری و از سال 1939 بهره برداری از آن آغاز گردید. محصول روزانه در آن هنگام 3 تن گوگرد بوده است و گوگرد مورد نیاز برای پالایشگاه آبادان و كرمانشاه نیز در این كارخانه تهیه میشد. این تاسیسات اولین كارخانجات گوگرد در خاورمیانه است.

به طور متوسط روزانه مقدار 25 تن گوگرد تولیدی از این دو كارخانه به پالایشگاه آبادان و كرمانشاه ارسال شد. مصرف اصلی گوگرد در پالایشگاه، تولید اسیدهای گوگردی برای شستشوی دستگاه های بعضی از انواع فرآورده های نفتی است.

كارخانه شماره دو گوگردسازی: این كارخانه از آمریكا خریداری شده و ساختمان و نصب دستگاه های آن در سال 1942 میلادی توسط مهندسان انگلیسی آغاز و در سال 1944 میلادی بهره برداری از آن شروع شد. ظرفیت این كارخانه در ابتدای كار روزانه 20 تن گوگرد بوده است ولی بعدا به 25 تن افزایش یافته و به طور متوسط روزانه 22 تن گوگرد تولید می كرد و پس مدتی نوعی گوگرد برای صادرات تهیه می كرد.

گوگرد تولید شده در ناحیه بی بیان، ابتدا به وسیله نقاله های هوایی به ایستگاه راه آهن شركت نفت واقع در نزدیكی كارخانه برق تمبی حمل و از آنجا به وسیله قطار به درخزینه انتقال داده می شد، سپس با كشتی های كوچك به آبادان و سایر نقاط حمل می شد.

كارخانه گوگرد سازی مسجد سلیمان در سال 1353 با راه افتادن و بهره برداری از كارخانه گوگرد مجتمع پتروشیمی بندر امام خمینی تعطیل شد.