مسجد تاریخی شکاره (فاطمه الزهرا)

یکی از اولین مساجد اهواز مسجد قدیم شکاره در این منطقه هست که تنها یادگار باقی مانده از شکاره قدیم همین مسجد است این مسجد با قدمتی بیش از ۷۰ سال تک مناره ای و فاقد گنبد میباشد و محل تجمع مردم شکاره، کانتکس، اسلام آباد و بعضی دیگر از محله ها در ایام محرم بوده است، به این معنا که به عنوان مسجد جامع در مسیر کوت عبدالله میباشد. مصالح مورد استفاد در دیوارها آجر و ملات شفته آهک میباشد و سقف آن از چندل به عنوان عضو باربر و آجر و ملات گچ و خاک به عنوان پر کننده استفاده شده است. در و پنجره های مسجد از جنس چوب بوده و با تو رفتگی حدود ۳۰ سانت در دیوار به سمت داخل باز می شوند. فرم بنا به صورت مربع مستطیلی است که نسبت طول به عرض آن 4.3 میباشد. مشخصه اصلی این مسجد منار مدور زیبای آجری آن است. از زمان قدیم در هر مسجدی مناره هایی برپا میشده است. منارها برج گونه هایی هستند که موذن بر فراز آن اذان می گفتند. در داخل منار پلکانی مارپیچ و در بالای آن محلی به نام غلام گردش که به صورت بالکن کوچکی (گلدسته) است وجود دارد. از این مسجد میتوان به عنوان یک اثر تاریخی یاد نمود و با توجه به موقعیت مکانی مناسبی که دارد میتواند باعث جلب گردشگران شود و حفاظت از آن به مثابه حفظ هویت اجتماعی منطقه باشد و جامعه امروز را با سنت گذشته پیوند دهد. کلمه شکاره به معنای محدوده ی معین از زمین است که جهت زراعت از آن استفاده می شود. شکاره یکی از قدیمی ترین محله ها در اهواز بوده است که در مسیر بلوار ساحلی رودخانه کارون جنب پل فولاد فعلی قرار دارد. بافت این منطقه به صورت پیوسته بوده، معماری این گونه بافت ها معمولا به صورت درونگرا است. سطوح نمای خارجی اغلب فاقد هندسه و تزئینات و بسیار ساده و یکنواخت ساخته شده اند که معمولا دیوارهایی با ارتفاع کم و ازجس گل بودند. طبق آنچه در سفرنامه عبدالغفار نجم الملک نقل میشود شکاره به عنوان محلی برای توقف کشتی بوده که باغ و بیشه های فراوان داشته و امروزه اثری از آنها نمانده جز بیشه ابو رضا.