قدمگاه خضر نبی شوشتر

از جمله عبادتگاههای مهم و مورد توجه در شوشتر قدمگاه خضرنبی یا خواجه خضر زنده است كه با قدمتی بس دیرینه در مسیر جاده شوشتر به مسجد سلیمان بر فراز صخره قرار گرفته است.

تا حدودی معماری بنا، شبیه به معماری دوران سلجوقی ست ولی آثار و شواهد بدست آمده قدمت آن را به دورانی عقب تر باز می گرداند. نماسازی ورودی بنا از سنگ های تراش خورده می باشد.

در بدو ورود با حیاطی بزرگ به مساحت تقریبی 800 متر روبرو می شویم كه در سالیان گذشته با سنگ قبور مفروش بوده لیكن در حال حاضر تمامی آنها تسطیح و اثری از قبور در آن دیده نمی شود.

در ضلع شمال غربی حیاط، بقعه ای قرارداشته كه به خاطر خطر ریزش، توسط اداره اوقاف تخریب و اثری از آن باقی نیست این بقعه با سردری از سنگ سرخ و طاقی جناغی بر فراز آن مزین به بیت شعری بود به خط ثلث با این مضمون: جهان یادگار است و ما رفتنی بگیتی نماند بجز مردمی در زیر این بیت كتیبه ای در 7 سطر حاوی معرفی صاحب بقعه و تاریخ وفات آن دیده می شد كه بر بالای آن در یك كثیر الاضلاع نام حضرت محمد (ص) حك شده است.

اتاق بقعه به صورت مربع و با ابعاد 5×5 بود (كتیبه مذكور در حال حاضر در اداره میراث فرهنگی شهرستان نگهداری می شود.) در مجاورت این بقعه ایوانی با پوشش طاق و تویزه قرار گرفته كه قبور متعددی در آن قرار داشته در حال حاضر قبور برداشته و از آن به عنوان محلی جهت بر پایی مجالس قرآن استفاده می شود. گنبد بنا از نوع ارچین یا مضرس است كه از نمونه گنبدهای مختص به مناطق گرم و مرطوب به ویژه استان خوزستان است كه نقش تهویه در بنا را بر عهده دارد. این فرم گنبد شكل بدوی زیگوراتهای ایلامی را جلوه گر می سازد.

سایر قسمت ها و الحاقات بقعه خضر نبی، شامل آب انباری ست به فاصله 100 متری و درست روبروی آن كه در گذشته جلوی ورودیش سنگابی (منبع آب سنگی) قرارداشته است. همچنین بنا دارای چاه و قناتهایی بوده كه بر اثر ایجاد جاده مسدود گشته اند.