عمارت تاق تویله

"تاق تویله" نام محوطه و تپه ای باستانی در نزدیکی محله نورآباد ایذه است که در پی کاوش های باستان شناسی به سرپرستی جعفر مهرکیان، بنایی سنگ و گچی از دوره ی "اتابکان لر بزرگ" (همزمان با دوره ایلخانی- تیموری) با آرایه های بسیار زیبای گچبری، کاشیکاری و تلفیقی از این دو، از دل تپه ای خرابه سر برآورده است. آب این بنا توسط چند رشته تنبوشه (لوله های سفالی که به صورت نر و مادگی داخل یکدیگر قرار می گرفته اند) از چشمه نورآباد در دامنه ی کوه الهک تامین می شده است. محوطه تاق طویله در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حریم این محوطه حدود ۲۵ تا ۳۰ هزار متر است و تاکنون چهار گوشه بنا با دیوارها و ۳ اتاق سالم از قلعه در حفاری ها به دست آمده است. قلعه «طاق طویله» در ابتدا کاروانسرا و پس از آن اصطبل خان ها بوده است.